Θηρευτής

Θαρρείς φυλάκισαν τούτο το γαλάζιο νερό για να το μερέψουν .
Κι όταν ξανάνοιξαν οι σιδερένιες θύρες
κείνο δε κίνησε γι αλλού . 

Άλλαξε τότε η θύρα όνομα 

κι έγινε Θήρα ,

λέξη που σ' όλους θα θυμίζει τη μαεστρία 

του 

Θηρευτή!

~εικόνα Χρήστου Καραλή 

~κείμενο Στεφανίας Βουτυρέα

Μύστης

Αν το φθινόπωρο πλημμυρίζει τις αισθήσεις μας με χρώματα περίσσια - σχήματα ζεστά
φθάνει - αφαιρεί ο χειμώνας
το παιχνίδισμα,
το θρόισμα το χρυσαφί
γυμνώνοντας την πλούσια φορεσιά 

τη ραχοκοκαλιά να φανερώσει.

 Ύστερα πιάνει τ' ασημί , τ' άσπρο,
το διάφανο πινέλο 

και
ζωγραφίζει τη λιτή ομορφιά.
Αφαιρετικός , σοφός
χειμώνας 

της ενδοσκόπησης δάσκαλος  

Μύστης της σιωπής.

~εικόνα Στέλιος Τσαλίκης 

~κείμενο Στεφανία Βουτυρέα

Όταν

       Όταν η θάλασσα η ψυχρή 

κι ο ουρανός με τα βαριά του σύννεφα

      σε διώχνουν,

     ανοίγεις τα φτερά και φεύγεις
     το φλογερό κοιτώντας μέλλον

    στα μυστικά του ήλιου δώματα, 

όπου ο καιρός κρατάει την ελπίδα σου-

 - ωραία κοιμωμένη να την ξυπνήσεις.

   ~ Εικόνα Μάνος Γαμπιεράκης

   ~ Κείμενο Στεφανία Βουτυρέα

Ποιητικό δίκταμο

Η οικογένεια που θρέφεται με ήλιο και χώμα
περιμένει την πρωινή δροσιά
ν'αστράψει πάνω στα αμούστακα χνούδια
των νεαρών βλαστών της ,
να ιριδίσουν τα πλουμιστά πανωφόρια τους!
~εικόνα Άννας Λεβάκου
~κείμενο Στεφανίας Βουτυρέα